Προετοιμάζοντας το ταξίδι
Day 1 – Friday 29/06
Day 2 – Friday 30/06
Day 3 – Saturday 01/07
Ξυπνήσαμε και ξεκινήσαμε για το Ληξούρι, την κουμμουνιστική πλευρά του νησιού. Ο Δημήτρης δεν ήταν και πολύ ενθουσιασμένος με αυτό το χαρακτηριστικό της περιοχής. Αν ήταν δυνατό δε θα πήγαινε αλλά τι chance έχει να πάει διακοπές κάπου και να μην θέλει να δει τα πάντα.
Κατευθυνόμαστε λοιπόν προς το Ληξούρι , λίγο πριν μπούμε στην πόλη σταματούμε για βενζίνη. Ο βενζινάρης μας άκουσε που μιλούσαμε και μας ρώτησε αν είμαστε Κύπριοι, μας είπε ότι ήταν και αυτός στην Κύπρο πριν χρόνια.
Μπήκαμε στο Ληξούρι και κάναμε ένα γύρο με το αυτοκίνητο, ψάχναμε τον Άγιο Γεράσιμο, ρωτήσαμε στην πλατεία μια παρέα ηλικιωμένων αλλά καλοστεκούμενων και μας λένε πιο Άγιο Γεράσιμο; Το μοναστήρι στο βουνό Αίνο ή την εκκλησία εδώ; Δεν ήμασταν σίγουροι αλλά επειδή ο Αίνος έκοβε λίγο μακριά εκείνη τη στιγμή πήγαμε στην εκκλησία αλλά η λειτούργει είχε τελειώσει και η εκκλησία ήταν κλειστή.
Ο λόγος της επίσκεψης μας σε αυτή την περιοχή ήταν περισσότερο για να επισκεφτούμε τη Μονή Κυπουραίων. Στο δρόμο λοιπόν προς τη μονή μέσα στα χωράφια και τους αγρούς, είδαμε ξαφνικά μια πινακίδα που έγραφε Αγ. Νικόλαος Βάτσα. Κάποιος μας είπε ότι έπρεπε να επισκεφτούμε και αυτό το μέρος οπότε ακλουθήσαμε τα σήματα και μετά που ταλαιπωρήσαμε αρκετά το αυτοκίνητο στους χωματόδρομους και στις σκόνες αντικρίσαμε μία ταμπέλα που είχε δύο σήματα, προσοχή καγκουρό και κροκόδειλοι, και στο βάθος η παραλία, το όλο σκηνικό μας αποθάρρυνε λίγο, και όπως είχαμε πει ο στόχος ήταν η Μονή Κηπουραίων οπότε και αποχωρήσαμε. Ο δρόμος προς τη Μονή είχε πολλές στροφές και ήταν αρκετά μακρύς.
Φθάσαμε. Το μοναστήρι μισογκρεμισμένο και παντού φαίνεται να γίνονται επισκευές. Στην πύλη ένα καμπαναριό το οποίο πρέπει να ήταν χαρακτηριστικό στην περιοχή αφού το συναντήσαμε και την επομένη στην πύλη της Μονής του Αγίου Γερασίμου στον Αίνο.
Μπήκαμε μέσα, απόλυτη ησυχία και ηρεμία. Ένας μόνο ηλικιωμένος μοναχός στην αυλή. Ο πατήρ Ευσέβιος συνομιλούσε με δύο άλλους επισκέπτες. Προσκυνήσαμε στην εκκλησία και κάναμε ένα γύρο στο μοναστήρι, η μία του πλευρά ειλικρινά κρεμόταν στη θάλασσα, η θέα μαγική, απόλυτη ηρεμία και η Σοφία του Θεού σε όλο της το μεγαλείο απλωνόταν μπροστά μας. Η ησυχία, η μορφή του πάτερ, η ηρεμία και το γαλάζιο της θάλασσας πρόδιδαν τη χάρη του Θεού στο χώρο και είχε ηρεμήσει και η δική μου ψυχή. Μακάρι ο Θεός να μας στέλνει τη χάρη σου και η ψυχή μας να έχει πάντοτε αυτή τη γαλήνη. Φεύγοντας πήραμε την ευχή του πάτερ, μας ευχήθηκε καλό μήνα και μετά που τον ρωτήσαμε μας είπε ότι στη μόνη υπήρχαν συνολικά τέσσερις μοναχοί.
Είχε πλέον για τα καλά έρθει το μεσημέρι με τη ζέστη του. Αποφασίσαμε να πάμε για μπάνιο στην πασίγνωστη παραλία Ξι, η οποία δεν ήταν πολύ μακριά. Η άμμος της παραλίας κατακόκκινη όπως τα κοκκινοχώρια αν εφύτευκες πατάτες ήταν να πιάναν σίγουρα! Του Δημήτρη του άρεσε πολύ. Μπήκαμε στη θάλασσα αλλά επήαινες- επήαινες και εν εβαθυνησκε. Παίξαμε ρακετούλες στο νερό αλλά ο Δημήτρης πάλι τίποταJ Κατά το απόγευμα επιστρέψαμε στο Ληξούρι, περπατήσαμε λίγο στην πλατεία του και στο παραλιακό μέτωπο, φάγαμε το παγωτάκι μας και αναχωρήσαμε. Επιστρέφοντας, επισκεφτήκαμε την αρχαία πόλη της Άσσου που βρίσκεται στο δρόμο προς Φισκάρδο. Η πόλη πολύ όμορφη και γραφική, με μία ωραία παραλία και στο βάθος αγκυροβολημένα μερικά κότερα.
Στην Άσσο βρίσκεται το κάστρο της Άσσου. Μεγάλος αγώνας μέχρι να βγούμε πάνω, δεν τελείωνε ο δρόμος. Ο Δημήτρης με έσπρωχνε υπομονετικά στα μισά της διαδρομή ήθελα τουαλέτα, έκανα υπομονή, ανεβήκαμε στο κάστρο. Η θεά τέλεια, στο κατέβασμα δεν άντεξα, μπήκα σε κάτι δέντρα, ο Δημήτρης χαχάνιζε. Στην επιστροφή για Αγία Ευφημία γύρω στις 8:00μ.μ. πήγαμε για δεύτερο μπάνιο στο Μύρτο, μία παραλία επίσης γνωστή, με άσπρο βοτσαλάκι μέσα έξω και το νερό να σε πνίγει μόλις πατήσεις το πόδι σου μέσα. Πολύ βαθιά θάλασσα και κατατρυπούσαν τα πόδια σου μέχρι να μπεις και να βγεις. Κολυμπήσαμε μέχρι που σχεδόν βράδιασε. Ξέχασα να αναφέρω ότι μέχρι να κατέβουμε στο Μύρτο ο δρόμος είχε απίστευτους γκρεμούς. Η καλή μου σχέση με την πόρτα ενισχύεται συνεχώςJ Επιστρέψαμε στο χωριό μας κάναμε μπανάκι και πήγαμε για φαγητό στην Αγία Ευφημία όπου παρακολουθήσαμε και τον τελικό του Euro 2012 Ιταλία-Ισπανία.
Day 4 – Sunday 02/07
Our Travel Blog 